پژوهشِ حاضر از منظرِ روش شناسی کیفی به بررسی تفاوت‎های موجود در نوعِ موسیقی مصرفی جوانان شهر تهران و تفسیر ایشان از آن می‎پردازد. جهتِ فهمِ جامعه شناسانۀ تفاوت‎های مصرفِ موسیقی جوانان این موضوع از رهگذرِ سرمایۀ فرهنگی_ مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به داده‎های متنی پژوهش، پژوهشگران از میان روش های کیفی روشِ تحلیلِ محتوای کیفی را انتخاب کرده‎اند. داده های پژوهش از طریقِ مصاحبۀ نیمه ساخت یافته با مشارکت کنندگانِ پژوهش گردآوری شده است. با توجه به اهدافِ پژوهش جریانِ انتخاب مشارکت کنندگان بر مبنای نمونه گیری هدفمند صورت یافته است. پژوهشِ حاضر تفاوت‎هایی که میان کنشگرانِ جوانِ با سرمایۀ فرهنگی متفاوت در حوزۀ مصرفِ موسیقی و تفسیر آن وجود دارد را در قالبِ مفاهیم و مقولاتی نشان داده است. این مفاهیم و مقولات عبارت‎اند از: 1. ذائقۀ تربیت شده و ذائقۀ حسی 2. هارمونی و شوریدگی 3. رهنمون‎های مذهبی: مواجۀ نقدآمیز و مواجۀ طردآمیز 4. شنیدن ناشنیدنی ها و دیدن نادیدنی ها و 5- بخشی از ما. نتایج پژوهشِ حاضر نشان می‎دهد، مادامی که کنشگرانِ اجتماعی در سطحِ بالایی از سرمایۀ فرهنگی قرار دارند، در زمینۀ مصرفِ موسیقی به سمت نوعی فرهنگ گرایی رغبت و گرایش دارند. اما در نقطۀ مقابل کسانی که سرمایۀ فرهنگی به میزان اندکی در اختیار دارند به طبیعت نزدیکتر هستند. به عبارتی، ایشان قادر نیستند خود را وارد کدهایی کنند که با آن بتوانند موسیقی هایی نظیر سنتی، کلاسیک غربی یا موسیقی باروک را بازشناسی کنند. بنابراین از دو مفهومِ محوری فرهنگ‎گرایی و طبیعت‎گرایی جهت صورت‎بندی کردند،تفاوت های موجود در مصرف و تفسیر موسیقی در نزد جوانان می‎توان استفاده کرد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی سبک استفادة سالمندان شهر اصفهان از رسانة ملی انجام گرفت. استان اصفهان یکی از شش استانی است که سهم جمعیت سالمند آن نسبت به دیگر استان های کشور بیشتر است و شناسایی میل، نیاز و مصلحت سالمندان در رابطه با رسانة ملی دارای ضرورت است. این پژوهش به منظور شناخت افکار، گرایش ها، علایق و ترجیحات محتوایی و زمانی، نیازها و انتظارات در رابطه با سیمای شبکة استانی با بهره گیری از تکنیک مصاحبه نیمه ساختاریافته در جامعة آماری سالمندان ساکن شهر اصفهان در طی سال های 1399-1400 انجام شده است. نتایج پژوهش نشان داد شبکة اصفهان از طیف متنوعی از مخاطبان سالمند گزینش گر، تشریفاتی، نفع گرا، ناظر، مشارکتی و غیرمشارکتی، درگیر و غیردرگیر، تحلیل گر و مقاوم برخوردار است و تماشای تلویزیون توسط این مخاطبان با اهداف متنوعی شامل افزایش اطلاعات، یادگیری مهارت ها، سرگرم شدن، فرار از مسائل زندگی و پر کردن اوقات فراغت انجام می گیرد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که فیلم ها، انواع مسابقه، جنگ های تلویزیونی، اخبار و سخنرانی ها در گروه برنامه های جدی مورد علاقة مخاطبان سالمند است. همچنین اطلاع رسانی اخبار سالمندی استان، کمک به اصلاح سبک زندگی، کمک به تقویت روحی و اصلاح فرهنگ رفتار با سالمندان از انتظارات مخاطبان سالمند اصفهانی از شبکة استانی است.

زمینه و هدف: سالمندی دوره ای از تجربه سفر زندگی است که طی آن سالمندان در معرض تهدیدات بالقوه ای نظیر افزایش ابتلا به بیماری های مزمن، تنهایی و انزوا، عدم برخورداری از حمایت اجتماعی بوده و به دلیل ناتوانی های جسمی و ذهنی در موارد زیادی نیز استقلال فردی آنان مورد تهدید قرار می گیرد. این عوامل می تواند منجر به اُفت کیفیت زندگی در سالمندان شود. از این رو، در این مطالعه کیفیت زندگی سالمندان ساکن شهر سبزوار مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی و مقطعی، تعداد 304 نفر از افراد بالاتر از سن 60 سالگی ساکن شهر سبزوار در سال 1388به روش نمونه گیری خوشه ای سیستماتیک انتخاب شدند. اطلاعات مورد نظر از طریق فرم پرسشنامه استاندارد شده The sf-36 Health status مربوط به کیفیت زندگی جمع آوری گردید. داده ها توسط جداول فراوانی و مقادیر میانگین و انحراف معیار خلاصه و با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون مجذور کای توسط نرم افزار SPSS 15 مورد پردازش قرار گرفت. سطح معناداری 0.05 در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین نمره کل کیفیت زندگی 8.7±44.9 بود. بیشترین میزان میانگین کیفیت زندگی در داشتن نیرو و انرژی با میانگین 0.5±50.6 و کمترین مقدار کیفیت زندگی در سلامت عمومی 19.7±39.2 بود. در مجموع 38.7 درصد افراد زندگی خوبی داشتند و 23.3 درصد از کیفیت زندگی نامناسبی برخوردار بودند. 44.4 درصد مردان از نظر درد وضعیت مناسبی نداشتند و در مجموع 44.3 درصد محدودیت فعالیت داشتند. بین مردان و زنان سالمند از نظر محدودیت فعالیت، مشکلات سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی اختلاف معناداری وجود نداشت. در حالی که از نظر درد بدنی، بین زنان و مردان سالمند اختلاف معنادار آماری دیده شد. نتیجه گیری: با عنایت به این که همه ابعاد کیفیت زندگی سالمندان کمتر از 50 بود، می توان کیفیت زندگی سالمندان شهرستان سبزوار را نامطلوب ارزیابی نمود.

مقدمه: کیفیت زندگی یکی از مسائل مهم برای مراقبت از سلامتی است و یکی از اهداف بزرگ به منظور افزایش سلامت افراد به شمار می رود. کیفیت زندگی سالمندان به دلیل نیازهای ویژه این افراد می تواند به آسانی مورد تهدید قرار گیرد و لذا توجه به کیفیت زندگی دوران سالمندی ضروری به نظر می رسد و مطالعه حاضر نیز به منظور مقایسه کیفیت زندگی سالمندان مقیم خانه و سرای سالمندان انجام شد. مواد و روش: در مطالعه حاضر که از نوع مقطعی بود تمامی سالمندان مقیم سرای سالمندان در مطالعه شرکت کردند و نمونه گیری از سالمندان مقیم خانه به روش چند مرحله ای و با مراجعه به درب منازل انجام گرفت. جهت ارزیابی کیفیت زندگی از پرسشنامه کیفیت زندگی لیپاد استفاده شد. اطلاعات جمع آوری شده از پرسشنامه ها به منظور تجزیه و تحلیل وارد نرم افزار SPSS شده و مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: در مطالعه حاضر 96 سالمند شهر لار مورد بررسی قرار گرفتند که میانگین(انحراف معیار) نمره کلی کیفیت زندگی سالمندان 98/73(16/18) بود. یافته ها نشان داد که نمره کیفیت زندگی سالمندان مقیم خانه بطور معنی داری بالاتر از سالمندان مقیم سرای سالمندان می باشد (001/0>P ). بحث و نتیجه گیری: سالمندانی که در سرای سالمندان زندگی می کردند نسبت به سالمندان مقیم خانه، کیفیت زندگی پایین تری داشتند. لذا بایستی کیفیت زندگی این افراد و عوامل موثر بر آن مورد بررسی قرار گیرد و راهکارهای لازم در جهت بهبود آن در نظر گرفته شود.

هدف اصلی در این مطالعه بررسی قدرت گریپ (grip) در سالمندان مقیم خانه های سالمندان شهر تهران بوده است. سالمندانی وارد مطالعه شدند که سن بالای 60 سال داشته و فاقد مشکلات ارتوپدیک و نورولوژیک در اندام های فوقانی بودند و توانایی آن را داشتند که فعالیت های روزمره و پایه زندگی را انجام دهند. در این پژوهــش 109 نفر سالمند (56 زن و 53 مرد) به روش تصادفی طبقه ای از 4 منطقه شمال، جنوب، شــرق و غرب تهران انتخاب شدند و طبق روش استاندارد بررسی قدرت گریپ که توسط American Society of Hand Therapists  مطرح شده است، مورد آزمایش قرار گرفتند. با توجه به نتایج به دست آمده متوسط قدرت دست در کل نمونه برای دست راست 55/16 کیلوگرم بر مترمربع و برای دست چپ 15.21 کیلوگرم بر مترمربع و قدرت دست های راست و چپ در گروه مردان بیش از زنان بوده است(P<0.0001)  میزان این اختلاف 27/51-95/49% به دست آمد و در کل سالمندان مورد بررسی بین قدرت دست راست و چپ تفاوت معنی داری به میزان 1/8% وجود داشت (P<0.0001)  و دست راست از چپ قوی تر بود. با بالا رفتن سن، قدرت دو دست راست و چپ کاهش و با افزایش محیط و طول دست های راست و چپ قدرت دست ها افزایش می یافت.

زمینه: افزایش روزافزون جمعیت سالمندان از یک طرف و تغییرات اجتماعی - اقتصادی، شیوه زندگی فردی و خانوادگی از طرف دیگر باعث افزایش تعداد موسسات نگهداری سالمندان شده است. در تحقیق حاضر هدف، بررسی مقایسه ای سلامت روانی و شاخصه های آن در سالمندان مقیم سرای سالمندان و جامعه در شهر کرمانشاه بود.روش ها: این مطالعه از نوع مقطعی است. شرکت کنندگان در این پژوهش 254 نفر سالمند بودند که 127 نفر مقیم سرای سالمندان (83 نفر مرد، 44 نفر زن) و 127 نفر مقیم جامعه (83 نفر مرد و 44 نفر زن) بودند. شرکت کنندگان به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. مقیاس سلامت روانی (GHQ-28) که دربرگیرنده سلامت روانی و چهار خرده مقیاس اضطراب، افسردگی، نشانه های جسمانی و کارکرد اجتماعی است برای جمع آوری اطلاعات مورد استفاده قرار گرفت. داده ها به وسیله آزمون T و ANOVA مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: میانگین نمرات سالمندان مقیم سرای سالمندان در سلامت روانی و همه خرده مقیاس های آن از میانگین نمرات سالمندان مقیم جامعه بیشتر بود. آزمون T برای گروه های وابسته نشان داد که تفاوت مشاهده شده در میانگین ها برای سلامت روانی و خرده مقیاس های افسردگی، نشانه های جسمانی و اختلال در کارکرد اجتماعی از لحاظ آماری معنادار است. اختلال در کارکرد اجتماعی زنان مقیم آسایشگاه بیشتر از مردان بود.نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاکی از آن است که سالمندان مقیم سرای سالمندان در مقایسه با سالمندان مقیم جامعه، افسردگی، نشانه های جسمانی و اختلالات کارکرد اجتماعی بیشتری را تجربه می کنند. با توجه به غیرقابل اجتناب بودن گسترش موسسات نگهداری سالمندان در آینده، لزوم توجه هر چه بیشتر به شرایط محیط زندگی دراین موسسات مورد تاکید قرار می گیرد.

هدف: در این پژوهش، کیفیت زندگی و ابعاد تشکیل دهنده آن در سالمندان مقیم خانواده و سراهای خصوصی و دولتی شهر تهران مورد بررسی قرار گرفت.روش بررسی: مطالعه حاضر در چارچوب مطالعه مقطعی از نوع تحلیلی انجام یافت. برای این منظور تعداد 96 سالمند د سه گروه سالمند مقیم خانواده، سالمند مقیم سرای سالمندان خصوصی و سرای سالمندان دولتی در شهر تهران با توجه به معیارهای پژوهش به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و پرسشنامه کیفیت زندگی لیپاد استفاده شد. به منظور تجزیه تحلیل اطلاعات حاصله از آمونهای کولموگروف – اسمیرنوف، آنالیز واریانس یکطرفه، آزمون تی، آزمون کروسکال والیس و آزمون کای دو استفاده شد.یافته ها: نمره کیفیت زندگی سالمندان مقیم خانواده (65.57) بالاتر از کیفیت زندگی سالمندان مقیم سرای سالمندان دولتی (51.30) و خصوصی (50.64) بود. نمره ابعاد عملکرد جسمی، اجتماعی و رضایت از زندگی و نیز مراقبت از خود، سالمندان مقیم خانواده با سالمندان سرای سالمندان اختلاف آماری معناداری نشان دادند (P<0.05). بین کیفیت زندگی سالمندان سرای دولتی و خصوصی و نیز کیفیت زندگی مردان و زنان در واحدهای مورد مطالعه اختلاف معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: سالمندان مقیم خانواده دارای کیفیت زندگی مطلوب تری نسبت به سالمندان مقیم سرای سالمندان خصوصی و دولتی در ابعاد عملکرد جسمی، اجتماعی و رضایت از زندگی بودند.

مقدمه: با بهبود مراقبت های پزشکی و کاهش مرگ و میر، جمعیت جهان و ایران به سوی کهن سالی رو به حرکت است. یکی از اهداف سالمندی پویا، ارتقای کیفیت زندگی سالمندان است. یکی از مواردی که سبب نیل به این هدف می شود، داشتن فعالیت بدنی مناسب می باشد. هدف از انجام این مطالعه، سنجش فعالیت بدنی سالمندان شهر اصفهان بود.روش ها: مطالعه حاضر از نوع پیمایشی بود که در سال 89-1388 بر روی 350 سالمند شهر اصفهان انجام شد. نمونه گیری به روش خوشه ای و چند مرحله ای انجام و جهت بررسی فعالیت بدنی از پرسش نامه RAPA (Rapid assessment of physical activity) استفاده شد. توزیع فراوانی فعالیت بدنی سالمندان شهر اصفهان بر حسب سن، جنس، سطح تحصیلات، شغل و وضعیت تاهل ارزیابی شد و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 15 مورد آنالیز آماری قرار گرفت.یافته ها: 13.7 درصد از سالمندان شهر اصفهان از فعالیت بدنی مناسب برخوردار بودند که این میزان در مردان به طور معنی داری بالاتر از زنان بود و با سطح درامد رابطه مستقیم و با افزایش سن رابطه معکوس داشت. در افراد متاهل و بدون شغل با افزایش میزان فعالیت همراه بود. با سطح تحصیلات ارتباط معنی دار دیده نشد.نتیجه گیری: سطح فعالیت بدنی سالمندان در جمعیت شهری اصفهان پایین می باشد. گروه های در معرض خطر عدم تحرک بدنی، سالمندان با سن بالاتر، سطح اقتصادی پایین، زنان سالمند، سالمندان تنها و شاغل می باشند. لزوم توجه به این گروه ها در برنامه ریزی های ارتقای سطح فعالیت بدنی محسوس می باشد.